head-watdonsai-min
วันที่ 28 กันยายน 2021 12:08 AM
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนวัดดอนทราย(ไชยประชาสรรค์)
โรงเรียนวัดดอนทราย(ไชยประชาสรรค์)
หน้าหลัก » นานาสาระ » เข็ดกับความจน

เข็ดกับความจน

อัพเดทวันที่ 11 พฤศจิกายน 2020

เข็ดกับความจน

นายยา

นายยา นายยา หรือว่าในสัญญาเนี่ย เมื่อสมัยยังเด็กนี่พ่อของเขานี่ไม่เคยช่วยแม่ทำมาหากินเลย เอาแต่ตามเพื่อน ไปเล่นไปกินเหล้าพ่อชอบการพนันทุกชนิดตั้งแต่พาแม่หนีมาคงไม่ได้สนใจหาเลี้ยงแม่ลูกก็มีหัวปีท้ายปีระยะนี้เป็นคนที่ 3 มีพี่น้อง 7 คน

แม่ก็ปลูกกล้วยปลูกอ้อยปลูกมันเทศเอาใส่เรือไปขายให้แต่ชาวบ้านนำเงินมาซื้อข้าวสารมีหลายครั้งที่นายยาจำได้ว่าต้องกินข้าวที่หุงปนกับหัวมันเวลาที่พี่สาวไปช้อนกุ้งช้อนปลามาก็จะได้กินกุ้งกินปลาสักทีนึงบางทีพี่สาวก็ดองปูแสมไว้เป็นโหลจำได้ว่าเวลาแม่คลอดน้องพี่สาวก็ต้องขาดเรียนมาคอยหุงข้าวแทนแม่แม่เคยบอกว่าตอนคลอดลูกคนแรกๆนะแม่ลำบากมากต้องหุงหาข้าวเองพ่อก็จะดูแค่วันสองวันพ่อเขาจะไปตามเรื่องตามราว

ของพ่อนานๆก็จะซื้อข้าวสารมาสักถังนึงที่นอนก็นอนกับดินที่ใช้น้ำพรมแล้วก็ทุบด้วยขวดจนเรียบหมอนก็ใช้ลูกมะพร้าวทุยที่ไม่มีเนื้อเอามาถักเป็นหมอนเอาขอนไม้มาตากหนุนนอนมีเสื่อเก่าขาดปูนอนเรียงกันแต่ว่าในยาในชอบนอนกับดินเพราะว่ามันเย็นไม่ว่าจะเป็นหน้าร้อนหรือว่าหน้าหนาว นายยากับน้องๆก็ไม่ได้ใส่เสื้อเวลาหน้าหนาวแม่จะสุมไฟไว้กลางบ้านเวลาไหนมากกว่าจะลุกมาผิงไฟเพราะว่าบ้านใดปลูกเป็นโรงกว้างๆมุงจากกัน

ไว้เฉพาะห้องที่แม่นอนห้องเดียวเวลาไปโรงเรียนกันก็ไม่เคยมีเงินไปซื้อขนมเอาข้าวใส่ปิ่นโตไปก็มีแต่ไข่ต้มทุกวันเวลาไปวางปิ่นโตจะกินร่วมกับเพื่อนๆเพื่อนก็ลุกหนีเพราะว่าพี่น้องแล้วก็นายยาเนี่ยมีแต่ไข่กินรวมด้วยทีไรก็จะไปกินแต่กับข้าวของเพื่อนครอบครัวนายยาก็เลยเป็นที่รังเกียจของเพื่อนๆเสื้อผ้าก็ขาดปะแล้วปะอีก เพื่อนๆมีขนมกินแต่ว่าพี่ๆน้องๆของในยามไม่มีจะกินก็มักจะไปขึ้นต้นลำพูลำแพนไปเก็บกินแค่ให้หายากรสชาติมันก็

ฝาดๆ ชีวิตในวัยเด็กนี่มันช่างลำบากมากจำได้ว่าลุงวาจะเอาแล้วมาดักปูทะเลเสร็จแล้วแกก็เอาปลากระเบนเนี่ยมาเป็นเหยื่อเหยื่อดักปูทะเลนะเสร็จแล้วแกก็จะพายเรือปักแล้วไปทั่วเสร็จแล้วก็จับพายกลับมาที่แล้วอันแรกอันไหนมันสั่นก็แสดงว่าปูมากินเหยื่อติดแล้วแล้วแกก็จะไปยกแล้วเทปูนใส่สวิงนะอย่าแอบดูไม่เห็นลงว่าไปไกลแล้วแล้วสั่นทั้งนี้นายอาก็จะรีบไปยกเอาปูแล้วก็ปักแล้วไว้อย่างเดิมกินปูจนเบื่อก็รอเวลาที่ลุงว่าแกกลับไปกิน

ข้าวเที่ยงก็ไปปลดเอาเหยื่อปลากระเบนที่แสนเค็มในไปให้พี่สาวต้มกะทิใส่ใบมะขามอ่อนเสียงลุงวาตวาดลั่นถุงน้ำเลยไอ้คำน้อยแล้วมันขโมยปูกูไม่ว่านี่ดันขโมยเหยื่อเอาปลากระเบนไปกว่าจะดองได้ที่กว่าจะไปซื้อปลากระเบนมาทำเหยื่อได้จะต้องพายเรือเป็นวันขายปูตั้งหลายตัวกว่าจะได้ปลากระเบนมาสมัยก่อน ปูทะเลมันถูกเพราะหากินง่าย พี่สาวก็มอมแมมมอมแมมน้องๆก็มีแต่เหาเต็มหัวแม่ก็มัวแต่ขุดมันตัดกล้วยอ้อยลูกจะขโมยใครมา

กินแม่ก็ไม่ได้สนใจจะสั่งจะสอนลูกเริ่มโตแม่ก็ให้หากับข้าวหาปูหาปลามากินกันเองมียังไงแม่ก็กินอย่างนั้น นานๆพ่อจะกลับมากินข้าวบ้านนานๆพ่อจะมีขนมมาฝากลูกๆเหมือนไอยาโตเป็นหนุ่มก็ขยันทำงานรับจ้างพี่ๆน้องๆก็ขยันนะยาเข็ดกับความจนคิดว่าสักวันจะต้องรวยให้ได้ระยะนี้โตขึ้นเป็นคนรูปหล่อแล้วก็หลงรักผู้หญิงชื่อสมใจคนหมู่บ้านเดียวกันแต่สมใจก็มีฐานะยากจนแต่ก็รักนะยามะทั้งคู่รักกันได้ 2 ปีกะว่านยาเก็บเงินได้อีกสักหน่อย

ก็จะผูกข้อไม้ข้อมือกันระยาคิดว่าถ้ายังรับจ้างทั่วไปอยู่แบบนี้ก็คงได้เงินน้อยก็เลยไปสมัครงานที่โรงหล่อพระเพราะว่าเห็นเขาติดประกาศว่ามีที่พักพร้อมอาหารและยาก็ไปสมัครที่นั่นมีคนงาน 10 กว่าคนเจ้าของเป็นคนไทยเจ้านายที่เป็นผู้ชายคนหน้าตาซื่อๆผิวดำเมียก็ตัวใหญ่อ้วนดำมีลูกชายคนหนึ่งผู้หญิงคนลูกชายหน้าตาก็พอดูได้แต่ลูกสาวนี่หน้าเหมือนมนุษย์หินตัวก็ดำตาก็เหล่ขึ้นเนาะเจ้านายรักมากแต่ว่านกนะไม่ได้เรียนต่อเพราะว่าเคย

เป็นลมชักสมองไม่ค่อยฉลาดในยาเข้าไปอยู่ก็ขยันพยายามทำให้เจ้านายรักตื่นแต่เช้าเข้าไปปัดกวาดโรงหล่อทุกวันก่อน 8:00 น ไม่รอเวลาเหมือนกับคนอื่นปรากฏว่าแม่ครัวนี้ถูกจะตายในยามักจะตักกับข้าวให้นายยาเยอะทุกมื้อลูกสาวเจ้าของโรงงานชื่อนกเองก็หลงรักมายามักจะเดินมาทักทายบ่อยๆนะยาก็เลยมีใจให้นกลืมสัญญาที่ให้ไว้กับสายใจเมื่อมีโอกาสคุยกับนกก็จะหยอดคำหวานใจที่นายยามีให้นกนี่ไม่ใช่ความรักหรอกแต่มันเป็น

ความอยากรวยอยากให้พ่อแม่พี่น้องสบายวันเวลาผ่านไปในยาก็กลับมาเยี่ยมบ้านแต่ไม่ได้ไปหาสายใจ เพราะอยากจะลืมสายใจถึงจะรักแค่ไหนก็อยากจะลืมแล้วกับความจนและคำดูถูกทั้งด้านนกลูกสาวเจ้าของโรงงานนี้ก็ร้องไห้ที่เห็นในยากลับบ้านพ่อแม่ถามว่าเป็นอะไรนกก็สารภาพกับตัวกัลยารักกันเพราะนกก็คิดว่าในยามีใจให้พ่อแม่ก็ปลอบลูกสาวสุดที่รักว่าเดี๋ยวในยาก็จะกลับมากลับมาแล้วจะสอบถามว่ารักนกจริงหรือเปล่าถ้ารักจริงก็

จะให้แต่งงานกันเหมือนไอ้ยากลับมาก็ได้สอบถามในยาในยาก็ตอบว่ารักคุณหนูนกจริงเจ้านายก็เลยบอกว่าให้เอาเงินเอาทองกลับไปบ้านแล้วก็ยกขันหมากมาโดยเป็นเงินของเจ้านายระยะก็ดีใจเมื่อสายใจรู้ข่าวก็ได้มาหานายยาที่บ้านในยาหลบหน้านั่งร้องไห้อยู่ในบ้านแม่นะยาก็บอกกับสายใจว่าตัดใจซะเถอะนะยากำลังจะไปได้ดีจะแต่งกับลูกสาวโรงหล่อรายจ่ายก็เดินร้องไห้กลับไปทุกคนที่บ้านในยายังไม่มีใครเคยเห็นหน้าว่าที่เจ้าสาว

ของนายยาเมื่อถึงวันแต่งทางบ้านนายยาก็บอกญาติและชาวบ้านมากมายแห่ขันหมากไปบ้านเจ้าสาวทุกคนต่างก็ยินดีกับนายยาที่ได้เมียรวยเมื่อถึงตอนเจ้าสาวออกมาจากห้องมาประกอบพิธีแต่งงานกันแบบไทยๆแขกเรือทั้งควายนะยาบางคนนี่อ้าปากค้างไม่คิดเลยว่านยาจะมีเจ้าสาวผิวดำยังก็เอาก้อนดินมาห่อผ้าไว้ผมก็ซอยสั้นจมูกก็บานปลาก็ไม่สามัคคีกันพ่อแม่พี่น้องถึงกับอึ้งแต่เมื่อเห็นเพชรที่นกใส่เห็นทองที่นกใส่เต็มตัวแม่ก็คิดในใจ

ว่าลูกชายนี้ฉลาดนะที่เลือกความรวยไม่ได้เลือกคนสวยแบบสายใจอยู่ต่อมาพ่อแม่นกก็ตายหมดพี่ชายคนโตก็ได้โรงหล่อกับบ้านเงินสดในธนาคารนี้แบ่งกันคนละครึ่งนกได้ที่ดินมากกว่าพี่ชายตอนนั้นนกท้องลูกคนที่ 2 นะยาก็บอกให้นกขายที่ครึ่งนึงแล้วก็ไปซื้อที่ข้างบ้านในยามันจะงอกขึ้นอีกหลายไร่แล้วก็จะปลูกห้องแถวให้คนงานเช่าสักร้อยห้องเมื่อในยามาอยู่แถวบ้านก็จ้างพี่ๆน้องๆปลูกห้องแถวในยางอุดหนุนพี่น้องทุกคนแต่ว่าต้องเอา

แรงเขาและที่ดินที่เหลือก็ให้เช่าทำสวนแก้วมังกรชีวิตก็ดูเหมือนจะมีความสุขแต่กลับไม่เป็นอย่างนั้นเพราะใจของนายยาก็นึกถึงสายใจตลอดเวลาแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเขาได้เลือกเส้นทางของชีวิตตนเองแล้ว

 

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนวัดดอนทราย (ไชยประชาสรรค์)
โรงเรียนวัดดอนทราย (ไชยประชาสรรค์)
โรงเรียนวัดดอนทราย (ไชยประชาสรรค์)
โรงเรียนวัดดอนทราย (ไชยประชาสรรค์)